Σταθερός κίνδυνος για τις ελληνικές παραλίες η πλαστική ρύπανση
Μικρή μείωση σε κάποια είδη πλαστικών στις παραλίες κατέγραψε έρευνα του WWF, αλλά η ρύπανση παραμένει άνω των επιτρεπτών ορίων.
Οι νέες μετρήσεις για την παράκτια ρύπανση του προγράμματος του WWF Ελλάς «Υιοθέτησε μια παραλία» ήρθαν στη δημοσιότητα και παρά του θετικού ευρήματος πως υπήρξε μια μικρή μείωση κάποιων ειδών πλαστικών σκουπιδιών στις παραλίες που ελέγχθηκαν, η γενική εικόνα παραμένει αρνητική.
Πάνω από τα επιτρεπτά όρια η ρύπανση
Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με την οργάνωση, η 4η έκθεση του προγράμματος που αφορά την περίοδο 2021-2026, με στοιχεία από εννέα ελληνικές παραλίες, καταδεικνύει το επίμονο πρόβλημα των πλαστικών μιας χρήσης στις παραλίες της χώρας μας, ενώ φέτος καταγράφθηκε και για πρώτη η ρύπανση από μικροπλαστικά.
«Από τον Μάιο του 2021 έως και τον Απρίλιο του 2026, έχουν καταγραφεί συνολικά 464.935 απορρίμματα σε 204 παραλίες της χώρας (σε σταθερό δείγμα 100 μέτρων ανά παραλία). Σταθερά όλα αυτά τα χρόνια, τα πλαστικά κυριαρχούν στα ευρήματα, αποτελώντας περίπου το 80% του συνόλου των απορριμμάτων που καταγράφονται, ενώ τα αποτσίγαρα αποτελούν το συχνότερο εύρημα, αντιπροσωπεύοντας το 24,8% όλων των απορριμμάτων. Ειδικότερα, τα πέντε είδη των απορριμμάτων που συναντάμε συχνότερα και σε μεγαλύτερες ποσότητες διαχρονικά στις καταγραφές είναι τα εξής: αποτσίγαρα, κομμάτια πλαστικών, πλαστικά καπάκια, πλαστικά καλαμάκια και κομμάτια φελιζόλ.
Αξίζει να σημειωθεί πως για την ίδια περίοδο η μέση τιμή των 428 απορριμμάτων που καταγράφηκαν ανά 100 μέτρα παραλίας είναι πολύ μεγαλύτερη από το ελάχιστο όριο των 20 απορριμμάτων ανά 100 μέτρα που ορίζει η ευρωπαϊκή οδηγία-πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική».
Παρόλ' αυτά, όπως υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή του το WWF, «τα δεδομένα αποκαλύπτουν και μια πιο αισιόδοξη εικόνα. Σε 15 παραλίες με αδιάλειπτες καταγραφές καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος, η μέση τιμή απορριμμάτων ανά καταγραφή μειώθηκε κατά 18%. Η πιο σημαντική μείωση αφορά τα κομμάτια φελιζόλ που σημείωσαν μια πτώση κατά −62%, ενώ σημαντική μείωση εμφανίζουν τα πλαστικά ποτήρια μιας χρήσης (−36%) και οι συσκευασίες από γλυκά, πατατάκια και σοκολάτες (−43%)».
Όσον αφορά, όμως, τα αποτσίγαρα που αποτελούν διαχρονικά το πιο συχνό πλαστικό σκουπίδι στις ελληνικές παραλίες, υποχώρησαν συγκριτικά με παλιότερες καταγραφές μόλις κατά 6%.
Ο κίνδυνος των μικροπλαστικών
Φέτος, επίσης, για πρώτη φορά συλλέχθηκαν δείγματα άμμου από παραλίες σε Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Κυκλάδες, Εύβοια, Μαγνησία, Ηλεία και Κερατσίνι-Δραπετσώνα, τα οποία αναλύθηκαν από το Εργαστήριο Μικροπλαστικών του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), το οποίο εντόπισε 323 μικροπλαστικά σωματίδια, με ιδιαίτερα αυξημένες συγκεντρώσεις σε ορισμένες παραλίες.
Όπως σημειώνεται: «Πρόκειται κυρίως για πλαστικά θραύσματα, εύρημα που υποδηλώνει ότι τα μικροπλαστικά προέρχονται κατά κύριο λόγο από τη διάσπαση μεγαλύτερων πλαστικών αντικειμένων. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την ευρεία παρουσία μικροπλαστικών στις ελληνικές ακτές και υπογραμμίζουν την ανάγκη για συστηματική παρακολούθηση και λήψη των κατάλληλων μέτρων. Αποδεικνύουν ακόμη ότι τα πλαστικά μιας χρήσης που κυκλοφορούν στην αγορά εντοπίζονται στο περιβάλλον και συνεχίζουν να το ρυπαίνουν για πολύ μεγάλο διάστημα μετά από τη χρήση τους».
Για τα ευρήματα του προγράμματος «Υιοθέτησε μια παραλία» ο επικεφαλής του Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, σχολίασε: «Η φετινή καταγραφή επιβεβαιώνει πως δυστυχώς, η πλαστική ρύπανση εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες υποβάθμισης των ελληνικών ακτών. Παρά κάποιες μικρές, αλλά θετικές μειώσεις που καταγράφηκαν για πρώτη φορά φέτος σε ορισμένα είδη πλαστικών, το μήνυμα είναι σαφές: τα πλαστικά απορρίμματα κατακλύζουν το φυσικό περιβάλλον και πρέπει να δράσουμε άμεσα! Η φετινή έκθεση εμπλουτίζεται ακόμα περισσότερο με δεδομένα που καταγράφονται για πρώτη φορά, προκειμένου να κάνουμε ορατό ένα πρόβλημα που πολλές φορές περνάει απαρατήρητο, αυτό των μικροπλαστικών. Με τα νέα αυτά δεδομένα, ο στόχος μας είναι διπλός: να ενισχυθεί η γνώση μας, αλλά και να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα αντιμετώπισης ενός προβλήματος με σοβαρές επιπτώσεις σε περιβάλλον και ανθρώπινη υγεία».